6775. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِنُعَيْمَانَ أَوْ بِابْنِ نُعَيْمَانَ وَهْوَ سَكْرَانُ فَشَقَّ عَلَيْهِ، وَأَمَرَ مَنْ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوهُ، فَضَرَبُوهُ بِالْجَرِيدِ وَالنِّعَالِ، وَكُنْتُ فِيمَنْ ضَرَبَهُ.
Süleyman b. Harb bize tahdis etti, Vüheyb b. Halid bize tahdis etti; Eyyub’dan; Abdullah b. Ebi Müleyke’den; Ukbe b. el-Hâris’ten [naklederek]. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e Nuayman —veya Nuayman’ın oğlu— sarhoş olduğu halde getirildi. Bu durum O’na (Efendimize) ağır geldi. Evde bulunanlara onu dövmelerini emretti. Onu hurma dalları ve ayakkabılarla dövdüler. Ben de onu dövenler arasındaydım.