6786. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا خُيِّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَمْرَيْنِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَمْ يَأْثَمْ، فَإِذَا كَانَ الإِثْمُ كَانَ أَبْعَدَهُمَا مِنْهُ، وَاللَّهِ مَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ فِي شَىْءٍ يُؤْتَى إِلَيْهِ قَطُّ، حَتَّى تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللَّهِ، فَيَنْتَقِمُ لِلَّهِ.
Yahya b. Bükeyr bize tahdis etti, Leys [b. Sa'd] bize tahdis etti; Ukayl [b. Halid]’den; İbn Şihâb [ez-Zührî]’den; Urve’den; Ayşe radıyallahu anhâ’dan [naklederek]. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem iki şey arasında muhayyer bırakıldığında, günah olmadıkça mutlaka en kolay olanını seçerdi. Eğer günah ise, ondan insanların en uzak duranı olurdu. Vallahi kendisine yapılan hiçbir şeyden dolayı şahsı adına asla intikam almamıştır. Ancak Allah’ın haramları çiğnendiği zaman, Allah için intikam alırdı.