6792. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ، أَنَّ يَدَ السَّارِقِ، لَمْ تُقْطَعْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ فِي ثَمَنِ مِجَنٍّ حَجَفَةٍ أَوْ تُرْسٍ. حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، مِثْلَهُ.
Osman b. Ebi Şeybe bize tahdis etti, Abde [b. Süleyman] bize tahdis etti; Hişam [b. Urve]’den; babasından. Dedi ki: Ayşe bana haber verdi ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında hırsızın eli ancak bir kalkan (micenn) —deri kalkan (hacafe) veya (tahta/demir) kalkan (turs)— bedelinde(ki bir malı çalması üzerine) kesilirdi. Osman bize tahdis etti, Humeyd b. Abdurrahman bize tahdis etti, Hişam bize tahdis etti; babasından; Ayşe’den [naklederek] bunun benzerini (rivayet etti).