6901. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ فِي جُحْرٍ فِي باب رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِدْرًى يَحُكُّ بِهِ رَأْسَهُ، فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ أَعْلَمُ أَنْ تَنْتَظِرَنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنَيْكَ ". قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ قِبَلِ الْبَصَرِ ".
Kuteybe b. Said bize tahdis etti, Leys bize tahdis etti; İbn Şihab’dan. Sehl b. Sad es-Sâidî ona haber verdi ki: Bir adam Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in kapısındaki bir delikten içeri baktı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanında (elin)de başını kaşıdığı bir tarak (midrâ) vardı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu görünce: “Eğer beni beklediğini (baktığını) bilseydim (bununla) senin gözlerini dürterdim (oyardım)” buyurdu. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem (şöyle) buyurdu: “İzin (isteme şartı) ancak göz (bakış/görme) sebebiyledir.”