577. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ كُنْتُ أَتَسَحَّرُ فِي أَهْلِي ثُمَّ يَكُونُ سُرْعَةٌ بِي أَنْ أُدْرِكَ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
İsmâil b. Ebî Üveys bize tahdis etti; kardeşinden, Süleyman’dan, o Ebû Hâzim’den [naklen] ki, Sahl b. Sa’d’dan (r.a.) şöyle işitmiştir: “Ben ailemin yanında sahur yemeği yerdim; sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte sabah namazına yetişebilmek için acele ederdim (hızlıca yola koyulurdum).”