7105. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ، كُنْتُ جَالِسًا مَعَ أَبِي مَسْعُودٍ وَأَبِي مُوسَى وَعَمَّارٍ فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ مَا مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلاَّ لَوْ شِئْتُ لَقُلْتُ فِيهِ غَيْرَكَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنِ اسْتِسْرَاعِكَ فِي هَذَا الأَمْرِ. قَالَ عَمَّارٌ يَا أَبَا مَسْعُودٍ وَمَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلاَ مِنْ صَاحِبِكَ هَذَا شَيْئًا مُنْذُ صَحِبْتُمَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْيَبَ عِنْدِي مِنْ إِبْطَائِكُمَا فِي هَذَا الأَمْرِ. فَقَالَ أَبُو مَسْعُودٍ وَكَانَ مُوسِرًا يَا غُلاَمُ هَاتِ حُلَّتَيْنِ. فَأَعْطَى إِحْدَاهُمَا أَبَا مُوسَى وَالأُخْرَى عَمَّارًا وَقَالَ رُوحَا فِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ.
Abdan bize tahdis etti; Ebu Hamza’dan; Ameş’ten; Şakik b. Seleme’den [naklederek]. Dedi ki: Ebu Mesud, Ebu Musa ve Ammar ile birlikte oturuyordum. Ebu Mesud dedi ki: “Arkadaşlarından hiç kimse yoktur ki, dilesem onun hakkında (bir eksiklik) söylerdim; ancak sen hariç. Fakat Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile arkadaşlık ettiğinden beri, senden, bu işe (fitne savaşına) böyle koşmandan daha kusurlu bulduğum bir şey görmedim.” Ammar dedi ki: “Ey Ebu Mesud! Ben de senden ve şu arkadaşından, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile arkadaşlık ettiğinizden beri, bu işte ağır davranmanızdan daha kusurlu bir şey görmedim.” Bunun üzerine Ebu Mesud –ki varlıklı bir kimseydi–: “Ey oğlum! İki takım elbise getir” dedi. Birini Ebu Musa’ya, diğerini Ammar’a verdi ve: “(Bunları giyip) Cuma’ya gidin” dedi.