7135. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَتْهُ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمًا فَزِعًا يَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ". وَحَلَّقَ بِإِصْبَعَيْهِ الإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا. قَالَتْ زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ " نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الْخُبْثُ ".
Ebu’l-Yeman bize tahdis etti, Şuayb bize haber verdi; Zühri’den. (H) Ve İsmail bize tahdis etti, kardeşim bana tahdis etti; Süleyman’dan; Muhammed b. Ebi Atik’ten; İbn Şihab’dan; Urve b. Zübeyr’den [naklederek]. Zeyneb binti Ebi Seleme ona, Ümmü Habibe binti Ebi Süfyan’dan; o da Zeyneb binti Cahş’tan (şöyle dediğini) tahdis etmiştir: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir gün dehşetle (onun) yanına girdi ve şöyle diyordu: “La ilahe illallah! Yaklaşan bir şerden dolayı Arapların vay haline! Bugün Ye’cuc ve Me’cuc’un seddinden şunun gibi (bir delik) açıldı.” (Bunu derken) başparmağı ve yanındaki parmağını (birleştirip) halkaladı. Zeyneb binti Cahş dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! İçimizde salih kimseler varken helak olur muyuz?” dedim. Buyurdu ki: “Evet, kötülük (habaset) çoğaldığı zaman.”