7149. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَرَجُلاَنِ مِنْ قَوْمِي فَقَالَ أَحَدُ الرَّجُلَيْنِ أَمِّرْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. وَقَالَ الآخَرُ مِثْلَهُ. فَقَالَ " إِنَّا لاَ نُوَلِّي هَذَا مَنْ سَأَلَهُ، وَلاَ مَنْ حَرَصَ عَلَيْهِ ".
Muhammed b. el-Ala bize tahdis etti, Ebu Usame bize tahdis etti; Büreyd’den; Ebu Burde’den; Ebu Musa radıyallahu anh’tan [naklederek]. Dedi ki: Ben ve kavimden iki adam Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına girdik. O iki adamdan biri: “Ey Allah’ın Resulü! Bizi emir tayin et” dedi. Diğeri de bunun benzerini söyledi. (Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem) buyurdu ki: “Şüphesiz biz bu işi, onu isteyene ve ona hırs gösterene vermeyiz.”