7174. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ، قَالَ اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنْ بَنِي أَسَدٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الأُتَبِيَّةِ عَلَى صَدَقَةٍ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ هَذَا لَكُمْ وَهَذَا أُهْدِيَ لِي. فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ ـ قَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ ـ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " مَا بَالُ الْعَامِلِ نَبْعَثُهُ، فَيَأْتِي يَقُولُ هَذَا لَكَ وَهَذَا لِي. فَهَلاَّ جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَنْظُرُ أَيُهْدَى لَهُ أَمْ لاَ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَأْتِي بِشَىْءٍ إِلاَّ جَاءَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُهُ عَلَى رَقَبَتِهِ، إِنْ كَانَ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ". ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْنَا عُفْرَتَىْ إِبْطَيْهِ " أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ " ثَلاَثًا. قَالَ سُفْيَانُ قَصَّهُ عَلَيْنَا الزُّهْرِيُّ. وَزَادَ هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ قَالَ سَمِعَ أُذُنَاىَ وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنِي، وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ سَمِعَهُ مَعِي. وَلَمْ يَقُلِ الزُّهْرِيُّ سَمِعَ أُذُنِي. {خُوَارٌ} صَوْتٌ، وَالْجُؤَارُ مِنْ تَجْأَرُونَ كَصَوْتِ الْبَقَرَةِ.
Ali b. Abdullah bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti; Zühri’den. O, Urve’den işitmiştir. Ebu Humeyd es-Saidi bize haber verdi. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Beni Esed’den İbnü’l-Ütebiyye denilen bir adamı sadaka memuru tayin etti. (Adam) gelince: “Bu sizindir, bu da bana hediye edildi” dedi. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem minberde ayağa kalktı –Süfyan ayrıca: Minbere çıktı, dedi– Allah’a hamd ve sena etti, sonra şöyle buyurdu: “O memura ne oluyor ki; biz onu gönderiyoruz, o da gelip: ‘Bu senin, bu da benim’ diyor! Babasının ve annesinin evinde otursaydı da baksaydı; kendisine hediye veriliyor mu, yoksa verilmiyor mu? Nefsim elinde olana yemin ederim ki, (bundan) bir şey alırsa, muhakkak kıyamet günü onu boynunda taşıyarak gelir. Eğer deve ise böğürür, sığır ise möler, koyun ise meler.” Sonra koltuk altlarının beyazlığını görünceye kadar ellerini kaldırdı (ve): “Dikkat edin! Tebliğ ettim mi?” dedi; bunu üç defa tekrarladı. Süfyan dedi ki: Zühri bunu bize anlattı. Hişam, babasından; Ebu Humeyd’den şunu ziyade etti: “Bunu iki kulağım işitti ve gözüm onu gördü. Zeyd b. Sabit’e de sorun, zira o da benimle beraber işitti.” Zühri ise “Kulağım işitti” demedi. {Huvar}: sestir. {El-Cüar} da {tec’arun} kelimesindendir ve sığır sesi gibidir.