7178. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أُنَاسٌ لاِبْنِ عُمَرَ إِنَّا نَدْخُلُ عَلَى سُلْطَانِنَا فَنَقُولُ لَهُمْ خِلاَفَ مَا نَتَكَلَّمُ إِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِهِمْ قَالَ كُنَّا نَعُدُّهَا نِفَاقًا.
Ebu Nuaym bize tahdis etti, Asım b. Muhammed b. Zeyd b. Abdullah b. Ömer bize tahdis etti; babasından [naklederek]. Bazı insanlar İbn Ömer’e: “Biz sultanımızın yanına giriyoruz ve onlara, yanlarından çıktığımız zaman konuştuğumuzun aksini söylüyoruz” dediler. (İbn Ömer): “Biz bunu nifak sayardık” dedi.