7275. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ جَلَسْتُ إِلَى شَيْبَةَ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ قَالَ جَلَسَ إِلَىَّ عُمَرُ فِي مَجْلِسِكَ هَذَا فَقَالَ هَمَمْتُ أَنْ لاَ أَدَعَ فِيهَا صَفْرَاءَ وَلاَ بَيْضَاءَ إِلاَّ قَسَمْتُهَا بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ. قُلْتُ مَا أَنْتَ بِفَاعِلٍ. قَالَ لِمَ. قُلْتُ لَمْ يَفْعَلْهُ صَاحِبَاكَ قَالَ هُمَا الْمَرْآنِ يُقْتَدَى بِهِمَا.
Amr b. Abbas bize tahdis etti, Abdurrahman bize tahdis etti, Süfyan bize tahdis etti; Vâsıl’dan; Ebu Vail’den [naklederek]. Dedi ki: “Şu mescitte Şeybe’nin yanına oturdum. Dedi ki: Ömer de senin bu meclisine (oturduğun yere) yanıma oturmuştu. Ve: ‘İçimden, içinde (Kabe’de) ne sarı (altın) ne de beyaz (gümüş) hiçbir şey bırakmayıp hepsini Müslümanlar arasında taksim etmeyi geçirdim’ dedi. Ben: ‘Bunu yapmazsın’ dedim. ‘Niçin?’ dedi. ‘Çünkü iki arkadaşın (Resulullah ve Ebu Bekir) bunu yapmadılar’ dedim. (Ömer) dedi ki: ‘Onlar kendilerine uyulan iki kişidir (ben de onlara uyarım).’”