7297. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ، وَهْوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ، فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَسْأَلُوهُ لاَ يُسْمِعْكُمْ مَا تَكْرَهُونَ. فَقَامُوا إِلَيْهِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنِ الرُّوحِ. فَقَامَ سَاعَةً يَنْظُرُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ، فَتَأَخَّرْتُ عَنْهُ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْىُ، ثُمَّ قَالَ {وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي}.
Muhammed b. Ubeyd b. Meymun bize tahdis etti, İsa b. Yunus bize tahdis etti; A’meş’ten; İbrahim’den; Alkame’den; İbn Mesud radıyallahu anh’tan [naklederek]. Dedi ki: “Medine’de bir tarlada Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraberdik. O, bir hurma dalına dayanıyordu. Derken Yahudilerden bir gruba uğradı. Onlardan bazısı: ‘Ona ruh hakkında sorun’ dedi. Bazıları da: ‘Ona sormayın, (belki) size hoşlanmayacağınız bir şey söyler’ dedi. Sonra ona doğru kalktılar ve: ‘Ey Ebu’l-Kasım! Bize ruhtan bahset’ dediler. (Nebi) bir süre (öylece) durup bekledi. Ben kendisine vahiy gelmekte olduğunu anladım. Vahiy (tamamlanıp) yükselinceye kadar ondan geri çekildim. Sonra (şu ayeti) okudu: {Sana ruhtan soruyorlar. De ki: Ruh Rabbimin emrindendir. [İsra: 85]}”