7545. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا ـ وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ ـ قَالَتْ فَاضْطَجَعْتُ عَلَى فِرَاشِي، وَأَنَا حِينَئِذٍ أَعْلَمُ أَنِّي بَرِيئَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ يُبَرِّئُنِي، وَلَكِنْ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ يُنْزِلُ فِي شَأْنِي وَحْيًا يُتْلَى، وَلَشَأْنِي فِي نَفْسِي كَانَ أَحْقَرَ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ اللَّهُ فِيَّ بِأَمْرٍ يُتْلَى، وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ} الْعَشْرَ الآيَاتِ كُلَّهَا.
Yahya b. Bükeyr bize tahdis etti. Leys bize tahdis etti. Yunus'tan; [o] İbn Şihab'dan; [o] Urve b. Zübeyr, Said b. Müseyyeb, Alkame b. Vakkas ve Ubeydullah b. Abdullah bana haber verdiler. Aişe hadisinden; İfk (iftirayı atan) ehlinin ona söylediklerini söyledikleri zaman (ki olaydan) —onların her biri bana hadisin bir kısmını (bölümünü) anlattı— Aişe (şöyle) dedi: “...Yatağıma uzandım. Ben o zaman suçsuz olduğumu ve Allah'ın beni (bu iftiradan) temize çıkaracağını biliyordum. Fakat vallahi Allah'ın benim şanım (durumum) hakkında okunacak bir vahiy indireceğini sanmıyordum. Benim şanım (durumum), kendi nefsimde; Allah'ın benim hakkımda (kıyamete kadar) okunacak bir emirle konuşmasından daha hakirdi/basitti. (Ancak) Allah Azze ve Celle: { إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ... } ‘O ağır iftirayı uyduranlar...’ (Nur, 11) (diye başlayan) on ayetin tamamını indirdi.”