116. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ، - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، - حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنَعَةٍ - قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ - فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ . فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ "
Ebu Bekir b. Ebi Şeybe ve İshak b. İbrahim hep birlikte Süleyman'dan tahdis ettiler; —Ebu Bekir: “Süleyman b. Harb bize tahdis etti,” dedi.— Hammad b. Zeyd bize tahdis etti. Haccac es-Savvaf'tan; [o] Ebu'z-Zübeyr'den; [o] Cabir'den [naklen]. Tufeyl b. Amr ed-Devsi, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip: “Ya Resulullah! Sağlam bir kale ve koruma [istemez misin?]” dedi. —Bu, Cahiliye döneminde Devs kabilesine ait bir kale idi— Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Allah'ın Ensar için sakladığı [lütuf] sebebiyle bunu reddetti. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Medine'ye hicret ettiğinde, Tufeyl b. Amr da ona hicret etti; onunla beraber kavminden bir adam da hicret etmişti. Medine'nin havası onlara ağır geldi; [o adam] hastalandı ve [acıya] dayanamayıp geniş başlı oklarını [meşakıs] aldı da onlarla parmak boğumlarını [berâcim] kesti. Ellerinden kan fışkırdı da nihayet öldü. Tufeyl b. Amr onu rüyasında gördü; onu güzel bir heyette gördü ancak ellerini örtmüştü. Ona: “Rabbin sana ne yaptı?” dedi. O: “Nebisi sallallâhu aleyhi ve sellem'e hicret etmem sebebiyle beni bağışladı,” dedi. [Tufeyl]: “Ellerini niçin örtülü görüyorum?” dedi. O: “Bana: ‘Senin [kendin] bozduğun şeyi biz düzeltmeyeceğiz,’ denildi,” dedi. Tufeyl bunu Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e anlattı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Allahım! Onun ellerini de bağışla,” buyurdu.