127_1. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لأُمَّتِي مَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ يَتَكَلَّمُوا أَوْ يَعْمَلُوا بِهِ " .
Said b. Mansur, Kuteybe b. Said ve Muhammed b. Ubeyd el-Guberi —lafız Said'indir— bize tahdis ederek: “Ebu Avane bize tahdis etti,” dediler. Katade'den; [o] Zürara b. Evfa'dan; [o da] Ebu Hureyre'den [naklen]. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem [şöyle] buyurdu: “Şüphesiz Allah, [söze döküp] konuşmadıkları veya onunla amel etmedikleri sürece ümmetimin kalplerinden geçenleri [vesveseleri] bağışlamıştır.”