154_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ سَأَلَ الشَّعْبِيَّ فَقَالَ يَا أَبَا عَمْرٍو إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ يَقُولُونَ فِي الرَّجُلِ إِذَا أَعْتَقَ أَمَتَهُ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا فَهُوَ كَالرَّاكِبِ بَدَنَتَهُ . فَقَالَ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ وَأَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَآمَنَ بِهِ وَاتَّبَعَهُ وَصَدَّقَهُ فَلَهُ أَجْرَانِ وَعَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ تَعَالَى وَحَقَّ سَيِّدِهِ فَلَهُ أَجْرَانِ وَرَجُلٌ كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ فَغَذَاهَا فَأَحْسَنَ غِذَاءَهَا ثُمَّ أَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ أَدَبَهَا ثُمَّ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَلَهُ أَجْرَانِ " . ثُمَّ قَالَ الشَّعْبِيُّ لِلْخُرَاسَانِيِّ خُذْ هَذَا الْحَدِيثَ بِغَيْرِ شَىْءٍ . فَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يَرْحَلُ فِيمَا دُونَ هَذَا إِلَى الْمَدِينَةِ . وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Şa'bî şöyle dedi: Horasan halkından bir adamın Şa'bî'ye (yani kendisine) şöyle sorduğunu gördüm: "Ey Ebû Amr! Horasan halkı; bir adam kendi cariyesini azat edip sonra onunla evlenirse, kurbanlık devesine (onu kurban etmeyip üzerine) binen kimse gibidir, diyorlar (yani bu yaptığını hoş karşılamıyorlar)." Bunun üzerine Şa'bî şöyle dedi: Bana Ebû Burde b. Ebû Mûsâ, babasından rivayet etti ki; Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Üç sınıf insan vardır ki onlara ecirleri iki defa verilir: Kendi peygamberine inanmışken sonra Hz. Peygamber (s.a.v.) dönemine yetişip ona da inanan, ona tabi olan ve onu tasdik eden Ehl-i Kitap'tan bir adam. Hem Allah'ın hakkını hem de efendisinin hakkını yerine getiren köle. Bir de yanında bir cariyesi olup ona en güzel şekilde yiyecek veren (bakımını yapan), onu en güzel şekilde terbiye eden (eğiten), sonra onu azat edip onunla evlenen adam. İşte buna da iki ecir vardır." Sonra Şa'bî Horasanlı adama: "Sen bu hadisi hiçbir bedel ödemeden (kolayca) al! Oysa bir adam bundan daha azı (bir hadis) için Medine'ye kadar yolculuk yapardı" dedi. (Bu hadisi) Bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe, İbn Ebû Ömer ve Ubeydullah b. Muâz; Şu'be ve Ebû Avâne üzerinden yine Salih b. Salih الهمداني vasıtasıyla aynı isnâd ile benzer şekilde rivayet ettiler.