186_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْرِفُ آخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنَ النَّارِ رَجُلٌ يَخْرُجُ مِنْهَا زَحْفًا فَيُقَالُ لَهُ انْطَلِقْ فَادْخُلِ الْجَنَّةَ - قَالَ - فَيَذْهَبُ فَيَدْخُلُ الْجَنَّةَ فَيَجِدُ النَّاسَ قَدْ أَخَذُوا الْمَنَازِلَ فَيُقَالُ لَهُ أَتَذْكُرُ الزَّمَانَ الَّذِي كُنْتَ فِيهِ فَيَقُولُ نَعَمْ . فَيُقَالُ لَهُ تَمَنَّ . فَيَتَمَنَّى فَيُقَالُ لَهُ لَكَ الَّذِي تَمَنَّيْتَ وَعَشَرَةُ أَضْعَافِ الدُّنْيَا - قَالَ - فَيَقُولُ أَتَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ " قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَحِكَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ .
Ebu Bekir b. Ebi Şeybe ve Ebu Küreyb bize tahdis edip dediler ki —lafız Ebu Küreyb'e aittir—: Ebu Muaviye bize tahdis etti. A'meş'ten; [o] İbrahim'den; [o] Abide'den; [o da] Abdullah [b. Mesud]’dan [nakletti]. O dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben Cehennem ehlinden en son çıkacak olanı kesinlikle tanıyorum. O, ateşten sürünerek [zahfen] çıkan bir adamdır. Ona: ‘Git, Cennet’e gir!’ denilir. O da gider ve Cennet’e girer. Bir de bakar ki insanlar makamları [menazil] tutmuşlar. Ona: ‘[Ateşte] olduğun o zamanı hatırlıyor musun?’ denilir. O: ‘Evet,’ der. Ona: ‘İste [temenni et]!’ denilir. O da ister. Ona: ‘Senin için hem bu istediğin hem de dünyanın on katı vardır,’ denilir. O: ‘Sen Melik olduğun halde benimle alay mı ediyorsun?’ der.” [Abdullah] dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in azı dişleri görününceye kadar güldüğünü gördüm.”