912. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الأَشْعَرِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ فَزِعًا يَخْشَى أَنْ تَكُونَ السَّاعَةُ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَقَامَ يُصَلِّي بِأَطْوَلِ قِيَامٍ وَرُكُوعٍ وَسُجُودٍ مَا رَأَيْتُهُ يَفْعَلُهُ فِي صَلاَةٍ قَطُّ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذِهِ الآيَاتِ الَّتِي يُرْسِلُ اللَّهُ لاَ تَكُونُ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُرْسِلُهَا يُخَوِّفُ بِهَا عِبَادَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهَا شَيْئًا فَافْزَعُوا إِلَى ذِكْرِهِ وَدُعَائِهِ وَاسْتِغْفَارِهِ " . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ الْعَلاَءِ كَسَفَتِ الشَّمْسُ وَقَالَ " يُخَوِّفُ عِبَادَهُ " .
Bize Ebû Âmir el-Eş’arî Abdullah b. Berrâd ve Muhammed b. el-Alâ anlattılar; dediler ki: Bize Ebû Usâme, Bureyd’den; Ebû Burde’den; Ebû Musa’dan [nakletti]; [şöyle demiştir]: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında güneş tutuldu. [Nebi], kıyametin kopmasından korkarak telaşla ayağa kalktı; nihayet mescide geldi. Namaza durdu ve bir namazda yaptığını asla görmediğim en uzun kıyam, rüku ve secde ile namaz kıldırdı. Sonra şöyle buyurdu: ‘Allah’ın gönderdiği şu ayetler, hiç kimsenin ölümü veya hayatı için olmazlar. Ancak Allah onları, kullarını korkutmak için gönderir. Onlardan bir şey gördüğünüzde, hemen Allah’ı zikretmeye, O’na dua etmeye ve O’ndan bağışlanma dilemeye koşun.’” İbnü’l-Alâ’nın rivayetinde “güneş tutuldu” denilmiş ve “kullarını korkutur” ifadesi geçmiştir.