920_1. Hadis
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي سَلَمَةَ وَقَدْ شَقَّ بَصَرُهُ فَأَغْمَضَهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الرُّوحَ إِذَا قُبِضَ تَبِعَهُ الْبَصَرُ " . فَضَجَّ نَاسٌ مِنْ أَهْلِهِ فَقَالَ " لاَ تَدْعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ إِلاَّ بِخَيْرٍ فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ " . ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لأَبِي سَلَمَةَ وَارْفَعْ دَرَجَتَهُ فِي الْمَهْدِيِّينَ وَاخْلُفْهُ فِي عَقِبِهِ فِي الْغَابِرِينَ وَاغْفِرْ لَنَا وَلَهُ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَافْسَحْ لَهُ فِي قَبْرِهِ . وَنَوِّرْ لَهُ فِيهِ " .
Bana Zuheyr b. Harb anlattı; bize Muâviye b. Amr anlattı; bize Ebû İshâk el-Fezârî anlattı; Hâlid el-Hazzâ’dan; Ebû Kılâbe’den; Kabîsa b. Züeyb’den; Ümmü Seleme’den; [şöyle demiştir]: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, gözleri açık kalmış bir haldeyken Ebû Seleme’nin yanına girdi. Onun gözlerini kapattı, sonra: “Şüphesiz ruh alındığında göz onu takip eder” buyurdu. Bunun üzerine ailesinden bazı insanlar feryat ettiler. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Kendiniz için hayırdan başka bir şeyle dua etmeyin. Zira melekler sizin söylediklerinize ‘Âmin’ derler” buyurdu. Sonra şöyle dua etti: “Allah’ım! Ebû Seleme’yi bağışla; onun derecesini hidayete ermişler arasında yükselt. Geride kalanlar arasında ona bir halef nasip et. Ey âlemlerin Rabbi! Bizi de onu da bağışla. Kabrini onun için genişlet ve orayı ona nurlandır.”