926_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى عَلَى امْرَأَةٍ تَبْكِي عَلَى صَبِيٍّ لَهَا فَقَالَ لَهَا " اتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي " . فَقَالَتْ وَمَا تُبَالِي بِمُصِيبَتِي . فَلَمَّا ذَهَبَ قِيلَ لَهَا إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَخَذَهَا مِثْلُ الْمَوْتِ فَأَتَتْ بَابَهُ فَلَمْ تَجِدْ عَلَى بَابِهِ بَوَّابِينَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أَعْرِفْكَ . فَقَالَ " إِنَّمَا الصَّبْرُ عِنْدَ أَوَّلِ صَدْمَةٍ " . أَوْ قَالَ " عِنْدَ أَوَّلِ الصَّدْمَةِ " .
Bize Muhammed b. el-Musennâ anlattı; bize Osman b. Ömer anlattı; bize Şu’be haber verdi; Sâbit el-Bünânî’den; Enes b. Mâlik’ten; [naklettiğine göre]: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, küçük bir çocuğu için ağlayan bir kadına uğradı ve ona: “Allah’tan kork ve sabret!” buyurdu. Kadın: “Benim musibetim seni ilgilendirmez!” dedi. Nebi gidince kadına: “O Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem idi” denildi. Bunun üzerine kadını adeta ölüm korkusu kapladı. Nebi’nin kapısına geldi; kapısında hiçbir bekçi bulamadı ve: “Ey Allah’ın Resulü! Seni tanıyamadım” dedi. Bunun üzerine Nebi: “Sabır ancak musibetin ilk anındadır” buyurdu.