936_1. Hadis
حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ الْبَيْعَةِ أَلاَّ نَنُوحَ فَمَا وَفَتْ مِنَّا امْرَأَةٌ إِلاَّ خَمْسٌ أُمُّ سُلَيْمٍ وَأُمُّ الْعَلاَءِ وَابْنَةُ أَبِي سَبْرَةَ امْرَأَةُ مُعَاذٍ أَوِ ابْنَةُ أَبِي سَبْرَةَ وَامْرَأَةُ مُعَاذٍ .
Bana Ebü'r-Rebî' ez-Zehrânî anlattı; bize Hammâd anlattı; bize Eyyûb, Muhammed'den; o da Ümmü Atıyye'den [naklederek] anlattı; dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem biatın yanı sıra yas tutup feryat etmememiz (niyâha) üzerine bizden söz aldı. Fakat bu [söze sadık kalan kadınlardan] içimizdeki kadınlardan ancak beş kişi sözünü yerine getirdi: Ümmü Süleym, Ümmü'l-Alâ, Ebû Sebre'nin kızı —ki o Muâz'ın hanımıdır— veya Ebû Sebre'nin kızı ile Muâz'ın hanımı."