1002_1. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيٍّ، - وَهُوَ ابْنُ ثَابِتٍ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْبَدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمُسْلِمَ إِذَا أَنْفَقَ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةً وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً " .
Bize Ubeydullah b. Muâz el-Anberî anlattı; bize babam anlattı; bize Şu'be anlattı; Adiy'den -ki o İbn Sâbit'tir-; o, Abdullah b. Yezid'den; o da Ebu Mes'ud el-Bedrî'den; [naklettiğine göre] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Müslüman bir kimse, ecrini Allah'tan umarak (ihtisâb ile) ailesine bir harcama yaptığında, bu onun için bir sadaka olur.”