1040_3. Hadis
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَاهُ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَزَالُ الرَّجُلُ يَسْأَلُ النَّاسَ حَتَّى يَأْتِيَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ فِي وَجْهِهِ مُزْعَةُ لَحْمٍ " .
Bana Ebu't-Tahir anlattı; Bize Abdullah b. Vehb haber verdi; Bana Leys haber verdi; Ubeydullah b. Ebi Cafer'den; Hamze b. Abdullah b. Ömer'den; o babasını şöyle derken işitmiş: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: “Kişi insanlardan istemeye (dilenmeye) o kadar devam eder ki, sonunda kıyamet gününde yüzünde bir parça bile et kalmamış halde gelir.”