1106_7. Hadis
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، إِلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - فَقُلْنَا لَهَا أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ قَالَتْ نَعَمْ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَكُمْ لإِرْبِهِ أَوْ مِنْ أَمْلَكِكُمْ لإِرْبِهِ . شَكَّ أَبُو عَاصِمٍ .
Bize Muhammed b. el-Müsennâ rivayet etti, bize Ebû Âsım rivayet etti; dedi ki: İbn Avn'dan işittim, o İbrahim'den, o el-Esved'den (naklen) dedi ki: Ben ve Mesrûk, Âişe radıyallâhu anhâ'nın yanına gittik ve ona: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem oruçlu iken mübaşeret eder (eşine sarılır/elleşir) miydi?" diye sorduk. O da: "Evet, fakat o, şehvetine (nefsine) en fazla hâkim olanınızdı —veya şehvetine en fazla hâkim olanlardan idi—." dedi. (Bu son kısım için) Ebû Âsım şüphe etti.