1116_4. Hadis
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، - رضى الله عنه - قَالَ كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ فَمِنَّا الصَّائِمُ وَمِنَّا الْمُفْطِرُ فَلاَ يَجِدُ الصَّائِمُ عَلَى الْمُفْطِرِ وَلاَ الْمُفْطِرُ عَلَى الصَّائِمِ يَرَوْنَ أَنَّ مَنْ وَجَدَ قُوَّةً فَصَامَ فَإِنَّ ذَلِكَ حَسَنٌ وَيَرَوْنَ أَنَّ مَنْ وَجَدَ ضَعْفًا فَأَفْطَرَ فَإِنَّ ذَلِكَ حَسَنٌ .
Bana Amr en-Nakid anlattı; Bize İsmail b. İbrahim, el-Cüreyrî'den anlattı; Ebu Nadra'dan; Ebu Said el-Hudri radıyallahu anh'dan; dedi ki: “Ramazan'da Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte bir gazveye çıkardık. Aramızda oruç tutan da vardı, tutmayan (iftar eden) da. Ne oruç tutan tutmayana karşı [bir ayıplama] hissederdi, ne de tutmayan oruç tutana karşı. Kim kendinde güç bulur da oruç tutarsa bunun güzel olduğunu; kim de kendinde zayıflık bulur da iftar ederse bunun da güzel olduğunu görürlerdi.”