1139. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ عُمَرَ - رضى الله عنهما - فَقَالَ إِنِّي نَذَرْتُ أَنْ أَصُومَ يَوْمًا فَوَافَقَ يَوْمَ أَضْحَى أَوْ فِطْرٍ . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ رضى الله عنهما أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَى بِوَفَاءِ النَّذْرِ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَوْمِ هَذَا الْيَوْمِ .
Ve bize Ebu Bekr b. Ebi Şeybe anlattı; Bize Veki', İbn Avn'dan anlattı; o Ziyad b. Cübeyr'den; dedi ki: İbn Ömer radıyallahu anhuma'ya bir adam geldi ve: “Ben bir gün oruç tutmayı nezrettim [adadım]; o gün Kurban Bayramı veya Ramazan Bayramı gününe denk geldi [ne yapayım?]” dedi. İbn Ömer radıyallahu anhuma: “Allah Teâlâ nezrin yerine getirilmesini emretti; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ise bu günde oruç tutmayı yasakladı” dedi.