1146_5. Hadis
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّهَا قَالَتْ إِنْ كَانَتْ إِحْدَانَا لَتُفْطِرُ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَا تَقْدِرُ عَلَى أَنْ تَقْضِيَهُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى يَأْتِيَ شَعْبَانُ .
Ve bana Muhammed b. Ebi Ömer el-Mekki anlattı; Bize Abdülaziz b. Muhammed ed-Derâverdî anlattı; Yezid b. Abdullah b. el-Had'dan; Muhammed b. İbrahim'den; Ebu Seleme b. Abdurrahman'dan; Aişe radıyallahu anha'dan; o şöyle demiştir: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem zamanında bizden birimiz [oruç] bozardı da Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile [olan meşguliyetimizden dolayı] onu kaza etmeye Şaban gelinceye kadar güç yetiremezdi.”