1157_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ مَا صَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا كَامِلاً قَطُّ غَيْرَ رَمَضَانَ . وَكَانَ يَصُومُ إِذَا صَامَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لاَ وَاللَّهِ لاَ يُفْطِرُ . وَيُفْطِرُ إِذَا أَفْطَرَ حَتَّى يَقُولَ الْقَائِلُ لاَ وَاللَّهِ لاَ يَصُومُ .
Bize Ebu'r-Rebi' ez-Zehrani anlattı; Bize Ebu Avane anlattı; Ebu Bişr'den; Said b. Cübeyr'den; İbn Abbas radıyallahu anhuma'dan; dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem Ramazan dışında hiçbir ayın tamamını oruçlu geçirmedi. O [bazen o kadar çok] oruç tutardı ki, bir kimse: «Vallahi artık hiç bozmayacak» derdi. [Bazen de o kadar çok] oruçsuz geçirirdi ki, bir kimse: «Vallahi artık hiç tutmayacak» derdi.”