1224_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَيَّاشٍ الْعَامِرِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ كَانَتْ لَنَا رُخْصَةً . يَعْنِي الْمُتْعَةَ فِي الْحَجِّ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; (Ona da) Abdurrahman b. Mehdî anlatmış; (ona da) Süfyân, Ayyaş el-Âmirî'den; o İbrâhim et-Teymî'den; o babasından; o da Ebû Zer radıyallâhu anh'tan nakletmiştir. (Ebû Zer) şöyle dedi: 'Hacdaki temettu' [hac içinde umre yapıp ihramdan çıkma uygulaması] bize tanınmış (özel) bir ruhsattı.'