1229_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ حَفْصَةَ، - رضى الله عنهم - زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحْلِلْ أَنْتَ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ " إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي وَقَلَّدْتُ هَدْيِي فَلاَ أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ " .
Bize Yahya b. Yahya anlattı; dedi ki: Mâlik'e okudum; Nâfi'den; Abdullah b. Ömer'den; [nakledildiğine göre]: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Hafsa —radıyallahu anhum— dedi ki: “Ey Allah'ın Resulü! İnsanların durumu ne ki onlar ihramdan çıktılar ama sen umrenden [dolayı] ihramdan çıkmadın?” [Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem] buyurdu ki: “Şüphesiz ben başımı telbid ettim (saçlarımı yapıştırdım) ve kurbanlığımı taklid ettim (ona gerdanlık taktım). Bu yüzden kurbanımı kesinceye kadar ihramdan çıkmam.”