1405_5. Hadis
حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَابْنُ الزُّبَيْرِ اخْتَلَفَا فِي الْمُتْعَتَيْنِ فَقَالَ جَابِرٌ فَعَلْنَاهُمَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ نَهَانَا عَنْهُمَا عُمَرُ فَلَمْ نَعُدْ لَهُمَا .
Bize Hamid b. Ömer el-Bekrâvî anlattı; bize Abdülvâhid —yani İbn Ziyâd— anlattı; Âsım'dan; Ebu Nadra'dan; [Ebu Nadra] şöyle dedi: Cabir b. Abdullah'ın yanındaydım. Bir kimse gelerek: “İbn Abbas ve İbnü'l-Zübeyr iki müt'a (nikah ve hac müt'ası) hakkında ihtilaf ettiler,” dedi. Bunun üzerine Cabir: “Biz her ikisini de Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte yaptık. Sonra Ömer bizi onlardan nehyetti ve biz de bir daha onlara dönmedik,” dedi.