256. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، بَاتَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَخَرَجَ فَنَظَرَ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ الآيَةَ فِي آلِ عِمْرَانَ { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ} حَتَّى بَلَغَ { فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ} ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ اضْطَجَعَ ثُمَّ قَامَ فَخَرَجَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَتَلاَ هَذِهِ الآيَةَ ثُمَّ رَجَعَ فَتَسَوَّكَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى .
Abd b. Humeyd bize tahdis etti. Ebu Nuaym bize tahdis etti. İsmail b. Müslim bize tahdis etti. Ebu'l-Mütevekkil’den; [o] İbn Abbas’ın kendisine şöyle tahdis ettiğini [nakletti]: [İbn Abbas] bir gece Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanında geceledi. Allah’ın Nebisi sallallâhu aleyhi ve sellem gecenin sonuna doğru kalktı ve dışarı çıkıp gökyüzüne baktı. Sonra Al-i İmran suresindeki şu ayeti okudu: { إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ } “Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde...” [ayetinden], { فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ } “...bizi ateşin azabından koru” [kısmına] kadar ulaştı. Sonra eve döndü; misvak kullandı ve abdest aldı. Ardından kalkıp namaz kıldı. Sonra [bir süre] uzandı [yattı]. Tekrar kalktı ve dışarı çıkıp gökyüzüne baktı; aynı ayeti okudu. Sonra geri dönüp misvak kullandı, abdest aldı ve kalkıp namaz kıldı.