289_1. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ يَسَارٍ عَنِ الْمَنِيِّ، يُصِيبُ ثَوْبَ الرَّجُلِ أَيَغْسِلُهُ أَمْ يَغْسِلُ الثَّوْبَ فَقَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَغْسِلُ الْمَنِيَّ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ فِي ذَلِكَ الثَّوْبِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَى أَثَرِ الْغَسْلِ فِيهِ .
Ve bize Ebu Bekr b. Ebi Şeybe tahdis etti; [dedi ki]: Bize Muhammed b. Bişr tahdis etti: Amr b. Meymun'dan; [o] dedi ki: Süleyman b. Yesar'a, kişinin elbisesine isabet eden meniden sordum; onu mu yıkar yoksa [bütün] elbiseyi mi yıkar? Dedi ki: Aişe bana haber verdi ki; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem meniyi yıkardı. Sonra o elbise içinde namaza çıkardı. Ben de ondaki yıkama izine (ıslaklığına) bakardım.