1547_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، وَإِبْرَاهِيمُ، بْنُ دِينَارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ - عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، كُلُّهُمْ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ وَزَادَ فِي حَدِيثِ ابْنِ عُيَيْنَةَ فَتَرَكْنَاهُ مِنْ أَجْلِهِ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize Süfyân anlattı. (H) Bana Ali b. Hucr ve İbrâhim b. Dînâr da anlattılar; dediler ki: Bize İsmâîl -ki o İbn Uleyye'dir- Eyyûb'dan anlattı. (H) Bize İshâk b. İbrâhim de anlattı; bize Vekî' haber verdi; bize Süfyân anlattı. Hepsi Amr b. Dînâr'dan bu isnadla bunun benzerini [rivayet ettiler]. İbn Uyeyne'nin hadisinde [ayrıca]: “Bundan dolayı biz onu terk ettik” [ziyadesi vardır].