1619_6. Hadis
وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّحْمَنِ - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . غَيْرَ أَنَّ فِي، حَدِيثِ غُنْدَرٍ " وَمَنْ تَرَكَ كَلاًّ وَلِيتُهُ " .
Bana onu Ebû Bekir b. Nâfi' de anlattı; bize Gundre anlattı. (H) Bana Züheyr b. Harb de anlattı; bize Abdurrahman -ki o İbn Mehdî'dir- anlattı. Her ikisi de Şu'be'den bu isnadla [naklettiler]. Ancak Gundre'nin hadisinde: “Kim bir borç (veya bakıma muhtaç birini/kell) bırakırsa, onun velisi benim” [ibaresi geçer].