1625_5. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرٍ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيمَنْ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَهِيَ لَهُ بَتْلَةً لاَ يَجُوزُ لِلْمُعْطِي فِيهَا شَرْطٌ وَلاَ ثُنْيَا . قَالَ أَبُو سَلَمَةَ لأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ فَقَطَعَتِ الْمَوَارِيثُ شَرْطَهُ .
Bize Muhammed b. Râfi' anlattı; bize İbn Ebî Füdeyk, İbn Ebî Zi'b'den anlattı; [o da] İbn Şihâb'dan; [o da] Ebû Seleme b. Abdurrahman'dan; [o da] Câbir b. Abdullah'tan [naklederek şunu haber verdi]: “Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]; kendisine ve nesline umrâ (hayat boyu hibe) verilen kimse hakkında; o [hibenin] ona betle (kesin ve nihai bir hibe) olduğuna, bağışlayanın orada ne bir şartta [bulunmasının] ne de bir sünyâ (istisna payı ayırmasının) caiz olmayacağına hükmetti.” Ebû Seleme dedi ki: “Zira o [bağışlayan], artık miras hükümlerinin taalluk ettiği (geçerli olduğu) bir bağışta bulunmuştur; miraslar ise onun şartını kesip atmıştır.”