1650_1. Hadis
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَعْتَمَ رَجُلٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ فَوَجَدَ الصِّبْيَةَ قَدْ نَامُوا فَأَتَاهُ أَهْلُهُ بِطَعَامِهِ فَحَلَفَ لاَ يَأْكُلُ مِنْ أَجْلِ صِبْيَتِهِ ثُمَّ بَدَا لَهُ فَأَكَلَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَأْتِهَا وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " .
Bize Züheyr b. Harb anlattı; bize İsmâil, Mansûr b. Abdurrahman'dan; o da annesinden; [o da] Âişe radıyallahu anhâ’dan [naklederek şunları] anlattı: “Yanımızda içinde tavuk eti olan bir mitved (çanak) vardı. Derken Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] yanımıza girdi —yahut o [yemeğin] yanına girdi— ve [yemek] ona yaklaştırıldı. —Züheyr: ‘Hâlid b. el-Hâris dışındakiler «ona yaklaştırıldı» [ifadesini] söylemedi’ dedi.— [Yemek] ona sunuldu, fakat o [ondan] yemedi. Bunun üzerine ona: ‘O tavuk etidir’ dedim. O: ‘Ben onu [kendime] haram kıldım ve onu yemeyeceğime yemin ettim’ buyurdu. [Âişe] dedi ki: Ben de —yahut ona denildi ki—: ‘Yeminin için keffâret ver ve [ondan] ye’ dedim.”