1666_1. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَدَّى الْعَبْدُ حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ كَانَ لَهُ أَجْرَانِ " . قَالَ فَحَدَّثْتُهَا كَعْبًا فَقَالَ كَعْبٌ لَيْسَ عَلَيْهِ حِسَابٌ وَلاَ عَلَى مُؤْمِنٍ مُزْهِدٍ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Ebû Küreyb anlattılar. Her ikisi de dediler ki: Bize Ebû Muâviye, el-A'meş’ten; o, Ebû Sâlih’ten; o da Ebû Hüreyre’den [naklederek şunları] anlattı: Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] şöyle buyurdu: “Bir köle Allah’ın hakkını ve efendilerinin (mevâlî) hakkını eda ettiği vakit, onun için iki ecir vardır.” [Ebû Sâlih] dedi ki: Ben bu hadisi Ka'b’a anlattım; Ka'b da: “Ona hesap yoktur; dünyadan elini eteğini çeken (müzhid) bir mümin kul için de hesap yoktur!” dedi.