361. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، شُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الرَّجُلُ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَجِدُ الشَّىْءَ فِي الصَّلاَةِ قَالَ " لاَ يَنْصَرِفُ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ فِي رِوَايَتِهِمَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ .
Amr en-Nâkid ve Züheyr b. Harb bana tahdis etti. (H) Ve Ebû Bekr b. Ebî Şeybe bize tahdis etti; hepsi İbn Uyeyne’den. Amr dedi ki: Süfyân b. Uyeyne bize tahdis etti; [o da] Zührî’den; [o da] Saîd ve Abbâd b. Temîm’den; [o da] amcasından [naklederek] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e, namazda iken bir şey bulduğu (yel çıkardığı) hayaline kapılan adam(ın durumu) şikayet edildi. [Nebi] buyurdu ki: “Bir ses işitinceye veya bir koku buluncaya kadar ayrılmasın.” Ebû Bekr ve Züheyr b. Harb kendi rivayetlerinde: “O (amcası), Abdullah b. Zeyd’dir” dediler.