367_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ - أَوْ بِذَاتِ الْجَيْشِ - انْقَطَعَ عِقْدٌ لِي فَأَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْتِمَاسِهِ وَأَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَأَتَى النَّاسُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالُوا أَلاَ تَرَى إِلَى مَا صَنَعَتْ عَائِشَةُ أَقَامَتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِالنَّاسِ مَعَهُ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ . فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاضِعٌ رَأْسَهُ عَلَى فَخِذِي قَدْ نَامَ فَقَالَ حَبَسْتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسَ وَلَيْسُوا عَلَى مَاءٍ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ . قَالَتْ فَعَاتَبَنِي أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ وَجَعَلَ يَطْعُنُ بِيَدِهِ فِي خَاصِرَتِي فَلاَ يَمْنَعُنِي مِنَ التَّحَرُّكِ إِلاَّ مَكَانُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى فَخِذِي فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ عَلَى غَيْرِ مَاءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ فَتَيَمَّمُوا . فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ الْحُضَيْرِ - وَهُوَ أَحَدُ النُّقَبَاءِ - مَا هِيَ بِأَوَّلِ بَرَكَتِكُمْ يَا آلَ أَبِي بَكْرٍ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَبَعَثْنَا الْبَعِيرَ الَّذِي كُنْتُ عَلَيْهِ فَوَجَدْنَا الْعِقْدَ تَحْتَهُ .
Yahyâ b. Yahyâ bize tahdis etti; dedi ki: Mâlik’e okudum; [o da] Abdurrahman b. Kâsım’dan; [o da] babasından; [o da] Âişe’den [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber seferlerinden birine çıktık. Nihayet Beydâ’da -veya Zâtü’l-Ceyş’te- bulunduğumuz sırada bana ait bir gerdanlık koptu. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu aramak için konakladı; insanlar da onunla beraber konakladılar. Su başında değillerdi ve yanlarında da su yoktu. İnsanlar Ebû Bekr’e geldiler ve dediler ki: “Âişe’nin yaptığını görmüyor musun? Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i ve onunla beraber insanları durdurdu; halbuki su başında değiller ve yanlarında da su yok.” Ebû Bekr geldi; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem başını benim uyluğumun üzerine koymuş uyuyordu. [Ebû Bekr] dedi ki: “Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i ve insanları hapsettin; halbuki su başında değiller ve yanlarında da su yok.” [Âişe] dedi ki: Ebû Bekr beni azarladı ve Allah’ın söylemesini dilediği kadarını söyledi. Ve eliyle böğrüme dürtmeye başladı. Beni hareket etmekten alıkoyan tek şey, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in uyluğumun üzerindeki yeriydi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem sabaha kadar uyudu ve susuz olarak sabahladı. Bunun üzerine Allah teyemmüm ayetini indirdi ve teyemmüm ettiler. Üseyd b. Hudayr -ki o nakiblerden biridir- dedi ki: “Bu sizin ilk bereketiniz değildir, ey Ebû Bekr ailesi!” Âişe dedi ki: Sonra üzerinde olduğum deveyi kaldırdık ve gerdanlığı onun altında bulduk.