371. Hadis
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - قَالَ حُمَيْدٌ حَدَّثَنَا ح، وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ لَقِيَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ جُنُبٌ فَانْسَلَّ فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ فَتَفَقَّدَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا جَاءَهُ قَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ حَتَّى أَغْتَسِلَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ " .
Züheyr b. Harb bana tahdis etti; Yahyâ -yani İbn Saîd- bize tahdis etti; Humeyd dedi ki: Bize tahdis etti. (H) Ve Ebû Bekr b. Ebî Şeybe bize tahdis etti; -lafız onundur- İsmail b. Uleyye bize tahdis etti; [o da] Humeyd et-Tavîl’den; [o da] Ebû Râfi‘den; [o da] Ebû Hureyre’den [naklederek] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Medine yollarından bir yolda onunla (Ebû Hureyre ile) karşılaştı. [Ebû Hureyre] cünüp idi. Hemen sıvışıp gitti ve yıkandı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onu aradı. Yanına geldiğinde [Nebi]: “Neredeydin ey Ebû Hureyre?” buyurdu. Dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Ben cünüp iken benimle karşılaştın; ben de yıkanıncaya kadar seninle oturmaktan hoşlanmadım.” Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: “Sübhanallah! Şüphesiz mümin pis (necis) olmaz.”