Yargı Hükümleri (Kadılık) Kitabı

Müslim · Sahih-i Müslim (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

1711_1. Hadis

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ لاَدَّعَى نَاسٌ دِمَاءَ رِجَالٍ وَأَمْوَالَهُمْ وَلَكِنَّ الْيَمِينَ عَلَى الْمُدَّعَى عَلَيْهِ ‏"‏ ‏.‏

Bana Ebû’t-Tâhir Ahmed b. Amr b. Serh anlattı; bize İbn Vehb haber verdi; İbn Cüreyc’den; o İbn Ebî Müleyke’den; o da İbn Abbas’tan [naklederek şunları] bildirdi: Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem] şöyle buyurdu: “Eğer insanlara [sadece] iddialarına bakılarak [istedikleri] verilseydi, birtakım kimseler mutlaka bazı adamların kanlarını (hayatlarını) ve mallarını dava (talep) ederlerdi. Fakat [ispat edilemeyen iddiaya karşı] yemin etmek, davalıya (aleyhine dava açılana) düşer.”