1722_1. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ، الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " اعْرِفْ عِفَاصَهَا وَوِكَاءَهَا ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ فَشَأْنَكَ بِهَا " . قَالَ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ " . قَالَ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا سِقَاؤُهَا وَحِذَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا " . قَالَ يَحْيَى أَحْسِبُ قَرَأْتُ عِفَاصَهَا
Bize Yahyâ b. Yahyâ et-Temîmî anlattı. Dedi ki: Mâlik’e; Rebî'a b. Ebî Abdurrahman’dan; o el-Münbeas’ın azatlısı Yezîd’den; o da Zeyd b. Hâlid el-Cühenî’den [nakledilen şu hadisi] okudum: Bir adam Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e gelerek buluntu eşyanın (lukata) hükmünü sordu. [Resulullah]: “Onun kabını/kesesini (ifâs) ve bağını (vikâ) belle; sonra onu bir yıl boyunca ilan et (duyur). Sahibi gelirse [ona ver], gelmezse artık o senindir” buyurdu. Adam: ‘Peki ya kaybolmuş koyun [hakkında ne buyurursunuz]?’ diye sordu. O: “O ya senindir, ya kardeşinindir ya da kurdundur” buyurdu. Adam: ‘Peki ya kaybolmuş deve?’ deyince [Resulullah]: “Ondan sana ne! Onun su kırbası (işkembesi) ve ayağı (nalları) yanındadır; su başına varır, ağaç [yaprakları] yiyerek sahibi kendisini bulana kadar [yaşar]” buyurdu. Yahyâ [b. Yahyâ] dedi ki: ‘Sanırım (metindeki) ifâsahâ kelimesini [bu şekilde] okudum.’