1742_1. Hadis
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي مُوسَى، بْنُ عُقْبَةَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ كِتَابِ، رَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى فَكَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ حِينَ سَارَ إِلَى الْحَرُورِيَّةِ يُخْبِرُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا الْعَدُوَّ يَنْتَظِرُ حَتَّى إِذَا مَالَتِ الشَّمْسُ قَامَ فِيهِمْ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ لاَ تَتَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ وَاسْأَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلاَلِ السُّيُوفِ " . ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الأَحْزَابِ اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ " .
Ve bana Muhammed b. Râfi anlattı; bize Abdürrezzâk anlattı; bize İbn Cüreyc haber verdi; bana Mûsâ b. Ukbe haber verdi; Ebu'n-Nadr'dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından, kendisine Abdullah b. Ebî Evfâ denilen Eslem'li bir adamın mektubundan [naklen]. Şöyle ki: O (Abdullah), Harûriyye üzerine yürüdüğü sırada Ömer b. Ubeydullah'a yazdığı mektupta ona şunu haber veriyordu: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, düşmanla karşılaştığı günlerden birinde güneş meyletyinceye kadar bekledi, sonra [insanların] içinde ayağa kalkıp şöyle buyurdu: “Ey insanlar! Düşmanla karşılaşmayı temenni etmeyin; Allah'tan afiyet dileyin. Onlarla karşılaştığınızda ise sabredin ve bilin ki cennet, kılıçların gölgesi altındadır.” Sonra Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem [dua için] kalktı ve şöyle dedi: “Ey Kitab'ı indiren, bulutları yürüten ve [düşman] grupları bozguna uğratan Allah'ım! Onları bozguna uğrat ve bize onlara karşı yardım et.”