1856_1. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ أَلْفًا وَأَرْبَعَمِائَةٍ فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ . وَقَالَ بَايَعْنَاهُ عَلَى أَلاَ نَفِرَّ . وَلَمْ نُبَايِعْهُ عَلَى الْمَوْتِ
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; bize Leys b. Sa'd anlattı. Ve bize Muhammed b. Rumh anlattı; bize Leys haber verdi; Ebu'z-Zübeyr'den; Câbir'den [naklen]; dedi ki: Hudeybiye günü biz bin dört yüz kişiydik. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir ağacın -ki o bir Semüre ağacıydı- altındayken ve Ömer O'nun elini tutuyorken biz O'na bey'at ettik. Câbir: “O'na kaçmamak üzere bey'at ettik; ölüm üzerine bey'at etmedik” dedi.