1875_2. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّزَّاقِ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ وَزَادَ فِي حَدِيثِ عَبْدِ الرَّزَّاقِ وَالشِّكَالُ أَنْ يَكُونَ الْفَرَسُ فِي رِجْلِهِ الْيُمْنَى بَيَاضٌ وَفِي يَدِهِ الْيُسْرَى أَوْ فِي يَدِهِ الْيُمْنَى وَرِجْلِهِ الْيُسْرَى .
Bunu bize Muhammed b. Nümeyr ve Abdurrahman b. Bişr anlattı. Her ikisi de Süfyân'dan; bu isnad ile [önceki hadisin] benzerini [naklettiler]. Abdürrezzâk'ın hadisinde şu açıklama eklendi: “Şikâl; atın sağ arka ayağında beyazlık olmasıyla beraber sol ön ayağında [da beyazlık olması], veya sağ ön ayağında beyazlık olmasıyla beraber sol arka ayağında da beyazlık olmasıdır.”