1904_4. Hadis
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ أَبِي، مُوسَى الأَشْعَرِيِّ أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْقِتَالِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ غَضَبًا وَيُقَاتِلُ حَمِيَّةً قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيْهِ - وَمَا رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيْهِ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ قَائِمًا - فَقَالَ " مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " .
Bize İshâk b. İbrâhîm anlattı; bize Cerîr, Mansûr’dan; o Ebû Vâil’den; o da Ebû Mûsâ el-Eş'arî’den [naklederek] bildirdi: Bir adam Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e Aziz ve Celil olan Allah yolunda savaşmaktan sorarak: ‘Bir adam öfkeyle savaşır, bir adam da hamiyet (ırkını/kendisini koruma) duygusuyla savaşır. [Bunlardan hangisi Allah yolundadır?]’ dedi. [Ebû Mûsâ] dedi ki: [Bunun üzerine Efendimiz] başını ona doğru kaldırdı —ki başını ona doğru kaldırmasının sebebi adamın ayakta olmasıydı— ve şöyle buyurdu: “Kim Allah’ın kelimesi en yüce olsun diye savaşırsa, işte o Allah yolundadır.”