1953_1. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَرَرْنَا فَاسْتَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَسَعَوْا عَلَيْهِ فَلَغَبُوا . قَالَ فَسَعَيْتُ حَتَّى أَدْرَكْتُهَا فَأَتَيْتُ بِهَا أَبَا طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا فَبَعَثَ بِوَرِكِهَا وَفَخِذَيْهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُ بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبِلَهُ .
Bize Muhammed b. el-Müsennâ anlattı; bize Muhammed b. Ca’fer anlattı; bize Şu’be anlattı; Hişâm b. Zeyd’den; o da Enes b. Mâlik’ten [naklen]; dedi ki: “Merru’z-Zahrân’da bir tavşan ürkütüp [ortaya] çıkardık (veya karşımıza çıktı). [İnsanlar] ona doğru koştular fakat yorulup kaldılar. [Enes] dedi ki: Ben [de] koştum ve nihayet onu yakaladım. Onu Ebû Talha’ya getirdim; o da onu kesti (boğazladı). Ardından [onun] sağrısını ve iki budunu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e gönderdi. Onları Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e getirdim; o da [bu hediyeyi] kabul etti.”