1954_1. Hadis
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، قَالَ رَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُغَفَّلِ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِهِ يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ لاَ تَخْذِفْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَكْرَهُ - أَوْ قَالَ - يَنْهَى عَنِ الْخَذْفِ فَإِنَّهُ لاَ يُصْطَادُ بِهِ الصَّيْدُ وَلاَ يُنْكَأُ بِهِ الْعَدُوُّ وَلَكِنَّهُ يَكْسِرُ السِّنَّ وَيَفْقَأُ الْعَيْنَ . ثُمَّ رَآهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ أُخْبِرُكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَكْرَهُ أَوْ يَنْهَى عَنِ الْخَذْفِ ثُمَّ أَرَاكَ تَخْذِفُ لاَ أُكَلِّمُكَ كَلِمَةً كَذَا وَكَذَا .
Bize Ubeydullah b. Muâz el-Anberî anlattı; bize babam anlattı; bize Kahmes anlattı; İbn Büreyde’den [naklen]; dedi ki: “Abdullah b. el-Mugaffel, arkadaşlarından bir adamın [serçe parmağıyla baş parmağı arasına küçük taş koyup] sapan gibi attığını (hazif yaptığını) gördü ve ona: ‘Sapancı gibi (çitip) atma! Çünkü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem haziften (çitip atmaktan) hoşlanmazdı —veya ‘hazifi nehyetti (yasakladı)’ dedi—. Zira o [yolla] av avlanmaz ve düşman yaralanmaz (saf dışı bırakılmaz). Fakat o diş kırar ve göz çıkarır.’ dedi. Sonra onu yine [çitip] atarken gördü ve ona: ‘Sana Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in haziften hoşlanmadığını —veya ‘nehvettiğini’— haber veriyorum, sonra sen [yine de] [çitip] atıyorsun; seninle şu ve şu [kadar zaman] bir tek kelime konuşmayacağım!’ dedi.”