2176_2. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حَرْبٌ، - وَهُوَ ابْنُ شَدَّادٍ - ح وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا أَبَانٌ، قَالاَ جَمِيعًا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ، أَبِي كَثِيرٍ أَنَّ إِسْحَاقَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَهُ فِي، هَذَا الإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ فِي الْمَعْنَى .
Bize Ahmed b. el-Münzir anlattı; bize Abdüssamed anlattı; bize Harb —yani İbn Şeddâd— anlattı. (H) Ve bana İshâk b. Mansûr anlattı; bize Habbân haber verdi; bize Ebân anlattı. Her ikisi de Yahyâ b. Ebî Kesîr'den; İshâk b. Abdullah b. Ebî Talha'nın kendilerine bu isnadla mana bakımından misli ile anlattığına göre.